'Ik heb er zelf ook iets aan. Ik groei door dit werk' zegt Marjorie

Toen Marjorie (rechts) anderhalf jaar geleden met pensioen ging, verdiepte ze zich letterlijk diezelfde dag nog in de mogelijkheden van vrijwilligerswerk. Ze kwam, via haar dochter, terecht bij Vluchtelingenwerk Zeist. Daar begeleidt ze cliënten naar een zelfstandig en zelfvoorzienend bestaan.

Marjorie vertelt: “Zij worden gehuisvest en beginnen echt met niets. Ik help cliënten om de wegen in Zeist te vinden, letterlijk en figuurlijk. Voor hen is alles nieuw: hoe werkt het hier met de huisarts, waar is de supermarkt, hoe vraag je toeslagen aan, hoe werkt het met verzekeringen, gas en elektra?” Marjorie straalt als ze vervolgt: “Als ik na een jaar bij een cliënt in het appartement kom, sfeervol ingericht en alles op orde, dan denk ik: Yes!”

Het vrijwilligerswerk bezorgt haar vele trotse en blije momenten. “Zoals een vrouwelijke cliënt die haar fietsdiploma behaalde. Geweldig! En toen kwam er ook nog iemand een damesfiets brengen. Dat was echt een cadeautje: nu kon deze dame fietsen op haar eigen fiets. Ze was mobiel, en daarmee een stuk zelfstandiger.

"Ik heb er zelf ook iets aan. Ik groei door dit werk."

Marjorie wordt blij van haar werk: “Wat is er mooier dan dat je elkaar kunt begeleiden in zelfstandigheid en het bevorderen van welzijn. Het is echt over en weer; ik heb er zelf ook iets aan. Ik groei door dit werk. Voor ons lijkt veel vanzelfsprekend, maar ik weet nu dat dit niet zo is. Wanneer we in Nederland licht willen, drukken we op een knopje en er is licht. Maar dit is lang niet overal zo. We zijn hier enorm bevoorrecht.”